Amerika Birleşik Devletleri’nde Görev Yapan Türk Hemşirenin Mesleği Üzerine Değerlendirmeler
Amerika Birleşik Devletleri’nde görev yapan Türk bir hemşirenin, “Oradaki hemşireliğin nesini bu kadar seviyorsun?” sorusuna verdiği cevaplar sağlık camiasında yankı uyandırdı. Türkiye ile ABD arasındaki uygulama farklarını özetleyen hemşire, hemşirelerin üzerindeki yan görev yükünün azlığına ve iş-özel hayat dengesine dikkat çekti.
Görev Tanımlarında Keskin Sınırlar
Amerika’daki hemşirelik pratiğinde, Türkiye’de genellikle hemşirelerin sorumluluğunda olan pek çok klinik ve idari işlemin farklı birimler veya yardımcı personel tarafından yürütüldüğü belirtildi. Sosyal medyada paylaşılan videoda, ABD’deki hemşirelik modelinde “yapılmayan” işlemler şu şekilde sıralandı:
- Vital Bulguların Takibi: Hastaların tansiyon, nabız gibi vital bulgularının alınması süreci hemşireler tarafından yürütülmüyor.
- İlaç Tedariki: Eczaneden ilaç alma gibi lojistik süreçlere hemşireler dahil edilmiyor.
- İnvaziv Girişimler: Kan alma ve damar yolu açma işlemleri hemşirelerin rutin görev tanımı dışında kalıyor.
- Hasta Bakımı ve Temizlik: Hastaların öz bakımı ve benzeri destek hizmetleri hemşireler tarafından gerçekleştirilmiyor.
- Malzeme Yönetimi: Malzeme döngüsü ve stok takibi gibi bürokratik işlemlerle vakit kaybedilmiyor.
Çalışma Koşulları ve Mesleki Değer
ABD’deki sistemin, sağlık çalışanlarının kendilerini daha değerli hissettiklerine vurgu yapılırken, fazla mesai kavramının Türkiye’deki kadar yaygın ve zorunlu olmadığına işaret edildi. Hastanelerde sunulan ikramların (çay, kahve vb.) çalışanlar için ücretsiz olması motivasyon üzerinde etkili oldu.
Sağlıkhaberi.net Yorumu: Bu Karşılaştırma Sahada Ne Anlama Geliyor?
Amerika örneğinde görülen bu tablo, aslında “hemşireliğin profesyonelleşmesi” ile “iş gücü yönetimi” arasındaki farkı net bir şekilde ortaya koyuyor. Türkiye’de bir hemşire; aynı anda hem sekreter, hem eczane kuryesi, hem temizlik personeli hem de tıbbi uygulayıcı rolleri arasında bölünürken, ABD modelinde hemşirenin sadece kritik karar alma ve ileri düzey bakım yönetimine odaklanması hedefleniyor. Bu uzmanlaşma, hemşirenin tükenmişlik oranını düşürürken, hastaya ayrılan kaliteli bakım süresini de artırıyor.
Ancak bu noktada dikkat edilmesi gereken husus, Türkiye’deki personel eksikliği ve yardımcı personel kadrolarının yetersizliğidir. Kan alma veya damar yolu gibi yetkinliklerin hemşireden alınması, ancak bu işi yapacak özel “flebotomi” ekiplerinin veya teknikerlerin sahada yeterli sayıda olmasıyla mümkündür. ABD’deki bu cazip koşullar, Türkiye’deki “nitelikli sağlık personeli göçü” riskini her geçen gün beslemeye devam etmektedir. Mesleki itibar ve görev tanımlarının revizyonu, yerli sistemimizin sürdürülebilirliği açısından artık bir tercih değil, zorunluluktur.
